|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||
| |||||||||||||
 |
Razvojni put pcele
|
 |
|
Razvojni stadijumi pcele od jajeta do odrasle pcele mijenjaju se iz sata u sat odnosno iz dana u dan. Kada matica položi jaje zna se da ono stoji uspravno jer je ljepljivom materijom (lucevinom) pricvršceno za osnovu celije. Drugog dana stoji koso, a treceg položeno na dno celije. Po tom položaju možemo utvrditi približno kad je jaje položeno u celiju. Jaje ima duguljasti oblik i zaobljene rubove. Boja jajeta je prozirno bijela pa je na tamnijem sacu uocljivije nego na svijetlom. Dužina jajeta je 1,3-1,5mm, a širina oko 1/3 mm, i uocljivo je golim okom. Poslije tri dana iz jajeta se izliježe sedefasto bijela larva koja se uskoro okružuje mljecom. Za normalan razvoj od jajeta do odrasle jedinke pcele stalno održavaju temperaturu od 34°C do 35°C Na donjim dijagramima vidimo razvojne stadijume pcela i zivotni vijek - kliknite za povecanje ! | |
) )
)
| |
|
Larva ostaje savijena na jednu stranu na dnu celije i ubrzano se razvija dok ne ispuni više od pola celije i u to doba je teža za oko 1.500 puta nego u pocetnom stadijumu, a maticne i trutovske još i više. Larva ostaje savijena sve dok dovoljno ne poraste i dok celiju ne zatvore pcele. Nakon zatvaranja celije larva se ispravi sa glavom okrenutom prema poklopcu i tada pocinju životno važne promjene koje se naucno zovu metamorfoze. Sve promjene se odvijaju postepeno dok se tijelo crvolike larve ne razvije u odraslu pcelu. Razvojni stadijumi matice, truta i pcele radilice su razliciti, jer zavise od razlicitih uslova. |
| BOJE ZA OBILJEZAVANJE MATICA | ||||
 |
 |
 |
 |
 |
1999. god |
2000. god |
2001. god |
2002. god |
2003. god |
|
Rase medonosnih pcela
|
|
| U Evropi postoje razlicite rase medonosnih pcela koje se medjusobno razlikuju po boji, gradji tijela i ponašanju. Zbog nastojanja da se dobiju pcele sa što boljim osobinama vršena su mnoga ukrštanja pcela tako da su nastale razne ukrštanice i varijeteti. Za nas su važne samo evropske rase, a one su istovremeno prihvacene i u cijelom svijetu. | ||
| Italijanska pcela (Apis meliffica var. ligustika Spin) je pcela žute boje dugotrajnih paša i blagih klima. Domovina joj je Apeninsko poluostrvo. Odlikuje se visokom plodnosti matice, snažnim razvojem tokom cijelog ljeta i jeseni, blagom cudi i slabo izraženim nagonom za rojenje. Leglo održava duboko u kasnu jesen i zimuje u jakim zajednicama pri cemu troši mnogo hrane preko zime.Zbog velikog zalijetanja u tude košnice kod nekih pcelara nije omiljena. Propolis ne lijepi odviše. Mada joj je instikt za sakupljanje nektara slabije razvijen dobro koristi i slabu pašu. Kao južnjacka pcela teže podnosi duge i hladne zime, ali je vrlo prilagodena za duge paše. | ) |
| Kavkaska pcela (Apis mellifika var. caucasica Gorb) vuce porjeklo iz Gruzijskog gorja sa Kavkaza. Po svom spoljašnjem izgledu vrlo je slicna kranjskoj pceli. Postoje dvije varijante i to žuta i siva. U Evropi je mnogo poznatija siva. Glavne karakteristike su joj spor proljetni razvoj, duži jezik nego kod drugih pcela na svijetu, dobra odbrana od tudica, marljivost na svim mogucim pašama, slab nagon za rojenje i brzo pronalaženje novih izvora paše. Mnogo skuplja i upotrebljava propolis i sklona je grabežu. | ) |
| Kranjska pcela (Apis mellifica var. carnica Pollm) je naša autohtona rasa. Domovina su joj bivša Jugoslavija i jugoistocne Alpe ali je prisutna na cijelom Balkanu i Podunavlju.Takode je cijenjena i u cijelom svijetu. Ime je dobila po Kranju u Sloveniji. Po svom izgledu pripada grupi tamnih pcela, izduženog je tijela sa sivkastim prstenovima prekrivenim bijelicastim dlacicama. Kranjska pcela se odlikuje karakteristikama koje joj omogucavaju jednaku prilagodljivost svim našim krajevima i klimatskim uslovima. Izdržljiva je na hladnocu i otporna prema bolestima.Ima buran proljetni razvoj i izražen instikt za sakupljanje hrane.Medjutim, jak rojevi nagon i rani prestanak legla u jesen su njeni osnovni nedostatci. Na sacu je mirna i jedva da lijepi propolis. U našoj literaturi susrecemo se sa više sojeva kao što su: banatska pcela, karpatska pcela, sjenicko-peštarska, homoljska, šarplaninska i dr. No , prema naucnim ispitivanjima sve su to samo razni oblici kranjske pcele. Kod nas neki pcelari banatsku pcelu poistovjecuju sa talijanskom, jer je njoj slicna zbog dva do tri prstena žute boje na trbuhu kod pcela radilica. |
) |
| Tamna evropska pcela (Apis mellifica var. mellifica L.) Domovina joj je Evropa, mada se najviše uzgaja u Njemackoj. Krupna je sa zatupastim zatkom, i kratkim jezikom i tamnosivom bojom, gotovo crnom. Vrlo dobro podnosi duge i hladne zime tako da se održala i u Sjevernoj i Južnoj Americi i Sibiru. Razvija zajednice srednje snage, ostaje dugo na vrhuncu razvoja i zimuje u jakim zajednicama. Umjereno se roji, na sacu je nemirna i dosta bode. Umjereno lijepi propolis, otporna je na bolesti. Prinosi meda su slabiji nego kod prethodne dvije rase. | ) |
|
Ostale rase pcela
|
|
) | Džinovska pcela (Apis dorsata) cija je domovina Indija, Malezija, Indonezija, itd izgraduje sace od cistog voska, a sastoji se od jednog velikog saca. Sve celije u sacu su jednake, te nema radilickih i trutovskih celija niti maticnjaka. Celije mogu biti duboke i do 34 mm. Radilice ove vrste dva puta su vece od evropske (naše) medonosne pcele. Razlika izmedu radilica i matice nepostoji. Pošto se njeno jedino sace nalazi na otvrenom prostoru, instikt odbrane je dobro razvijen. Kad se u kraju u kojem žive pogoršaju uslovi ishrane, sele se u drugi kraj gdje ima hrane.Rojenje je slabo izraženo. Staro društvo se dijeli na nove, manje porodice. | |
) | Indijska pcela (Apis indica), domovina ove pcele je Indija. Po nacinu života ova vrsta je srodna sa našom medonosnom pcelom. Sace je izradeno iz više paralelnih satova i žive u zatvorenom prostoru. Pojedini clanovi u društvu su morfološki izdiferencirani, a najveci je broj radilica. Ne stvaraju zalihu hrane pošto je sabiraju tokom citave godine. Svoja gnijezda napuštaju samo onda kad ih napadnu drugi insekti ( npr. mravi) i odlaze na druga pogodna mjesta | |
) | Patuljasta pcela (Apis florea F.), domovina ove vrste je takodje Indija. I ova vrsta gradi sace od samo jednog saca na otvorenom prostoru, u žbunju i sl, ali se na sacu nalaze razne celije: radilicke, trutovske i maticnjaci u obliku žira. I ova vrsta dobro brani svoje gnijezdo. Razmnožavanje društva vrši se rojenjem. Kada u prirodi nestane hrane, i ova vrsta napušta stari kraj u potrazi za boljom pašom. |
| Pogledajte stanista ovih vrsta pcela | kliknite za povecanje |
)
)
)
)
) | |
| Rublika o bolestima pcela | >>> Bolesti pcela |
| Ono što je nazalost neminovnost i briga svakog pcelara jesu i razne bolesti koje napadaju i uništavaju pcele , te prouzrokuju cesto nenadoknadive stete pcelarima. U rublici "bolesti pcela" opisali smo najcesce bolesti koje napadaju pcele , te prevenciju i njihovo lijecenje . | |